کنسرت گروه ریزار

پس از سال ها انتظار…… سلام به همراهان همیشگی،البته نمی دونم هنوز می تونم اینو بگم یا نه…………چون گزارش قبلی ام از مسابقه والیبال ،با این که کلی هیجان براش داشتم ،خیلی مورد استقبال واقع نشد. این دفعه سعی می کنم خیلی از خودم قند و شکر در نکنم که بعدش دچار افت قند خون هم نشم. از همین اول گزارش بهتون بگم که این دفعه با دو گزارش از دوشب ،کنسرت همراهتون هستیم،یکی به قلم من و دیگری به قلم سحر………. از دست این آقای گلزار،من این جا مجبور می شم در همه ی زمینه ها گزارش بنویسم،از والیبال و اکران و مصاحبه مطبوعاتی بگیرید تا کنسرت……….البته به قول خواهرم ،ما این آقای گلزار فعال رو به اون آقای گلزاری غایب ترجیح می دهیم.این که فعال باشن ،ما رو هم فعال می کنند. کنسرت دوم گروه ریزار،با شایعات ،حاشیه ها،تفاوت ها،بعد از انتظاری طولانی و با استقبال بیشتری برگزار شد. اگه یادتون باشه،(یعنی اگه جز معتادین رسانه ای نو باشید)شایعات رسمی و غیر رسمی وجود داشت که ما فکر می کردیم کنسرت در اردیبهشت ماه برگزار می شود،که نشد…………بعد هم تابستون منتظر بودیم که نشد و به فصل پاییز رسید….. دقیقا ۶ماه انتظار…………و حالا شما فکر کنید توی ۶ماه چه اتفاقاتی می تونه بیافته،اگه معیارمون بذاریم سر سریال یوزارسیف که حضرت یوسف طی یک ربع ازدواج کردند و بچه دار شدند،می بینید که ۶ماه می تونه حکم سال ها رو داشته باشه ،بنابراین تیتری که من برای گزارشم انتخاب کردم ،اصلا بی ربط نیست. حالا اگه مثل دفعه قبل که من یک انتقادی به یک خبرنگار داشتم ،کم مونده بود در راستای انتقادم ترور بشم،طرفداران وزارت ارشاد این دور و بر اگه هستند،بفرمایید وبلاگ بغلی………آدرس بهتون اشتباه دادن،این جا وبلاگ طرفداران آقای گلزار نه کس دیگه ای……… و فکر کنم ما باید توی کتاب گینس به عنوان توی صف مانده ترین خریداران بلیط کنسرت اسممون ثبت کنیم،چون من یکی به شخص از همون اردیبهشت زنبیلم توی صف خرید بلیط کنسرت گذاشته بودم.اینم بگم این ها همه اش به خاطر کسب تجربه از کنسرت قبلی بود،این یک مرحله رو اصلا نمی شه با کلاس بازی در آورد و آروم آروم طی کرد،در این مرحله باید یکم شجاعت داشته باشید و یکم آپاچی گری بلد باشید،تا بتونید یک بلیط برای یک جای خوب در کنسرت مورد علاقتون پیدا کنید.به نظر من نصفه لذت یک کنسرت به این که در جای خوبی نشسته باشی………..حالا این نظر منه و نصفه دیگه ای لذت کنسرت به اجرای گروه بستگی داره. خلاصه برپایی کنسرت توی ایران حدودا یک سال طول می کشه،اگه دوماه بذارید سر تصمیم گرفتن و ۶ماه بذارید برای مجوز گرفتن و۴ماه هم بذارید برای تمدد اعصاب و استراحت بعد از این همه تلاش ،دوباره ۲ماه بخواهید انرژی ذخیره کنید و فکر کنید که می خواهید کنسرت بذارید،دقیقا سر جمع برای هر کنسرت یک سال می تونید وقت بذارید،بنابراین واقعا این قضیه کنسرت جدی بگیرید و ببینید این برگزاری کنسرت عین فتح قلمرو برای پادشاهان قدیم حساب می شه،چون اون ها هم تقریبا توی این مدت زمان بود که سرزمین ها رو فتح می کردند و حالا توی دوره ی ما برای برگزاری کنسرت این قدر وقت صرف می شه. البته دوستان به این علت که شما هربار که

بخش دیدگاه‌ها غیرفعال است