نظر پویان عسگرى منتقد سینما درباره “خشکسالى و دروغ”

دومین فیلم‌ پدرام علیزاده “خشکسالی و دروغ” که براساس نمایشنامه معروف محمد یعقوبی ساخته شده، فیلمی غافلگیر کننده است. یک اثر متهور و هنجار گریز که در مرز میان “کمدی سیاه” و “ملودرام شوخ طبع” قرار می‌گیرد.
لذت اصلی هنگام تماشای فیلم، وقتی است که تماشاگر به لحن دیریاب کمدی فیلم خو بگیرد و از دریچه آن به دنیای غرق در دروغ بنگرد. از مهمترین فیلم‌های سال‌ های اخیر سینمای ایران، من باب روابط مگو و مپرس “مردان و زنان”. فیلمی گستاخ که خط قرمز‌ و سانسور را به هماورد می‌طلبد و با پوزخندهای جانانه، مسخره و ریشخندش می‌کند. کیلومترها دورتر از دهه “نکبت” هشتاد که کارش سرکوب ایده‌ها و افواه خلاق بود.

در این فیلم نامنتظر که بازتاب دهنده روحیه بخش مهمی از جامعه ایران در اواخر قرن چهاردهم شمسی است، علی سرابی چشم‌ها را به خود معطوف و خیره می‌کند. باورنکردنی است که تابحال سینمای ایران از او و قریحه کمیاب‌اش استفاده نکرده. سال‌ها بود که چنین تصویر واقعی‌ای از یک مرد ایرانی روی پرده خلق نشده بود و یادمان رفته بود که طبیعی رفتار کردن یک بازیگر‌ یعنی چه.




نظر شما چیه ؟


کد امنیتی *


نظرات شما بعد از تایید در سایت نشان داده می شود.
۱- در دیدگاه های خود از کلمات زشت یا رکیک استفاده نکنید!
۲- لینک و تبلیغ دیگر سایتها (هر لینکی) در دیدگاه ها، حذف میشود.
۳- لطفا در صورت امکان دیدگاهتان را در بخش مربوطه بنویسید.
۴- از گذاشتن مطالب نامربوط شبیه به جوک، طالع بینی و شعر در دیدگاه ها خودداری کنید.
5- سوالات شخصی از نویسنده یا کاربران فقط با رضایت خودشان پاسخ داده می شود.
در صورت رعایت نکردن موارد بالا حق این را داریم که دیدگاهتان را منتشر نکنیم!
دوستانی که با نام کاربری خود وارد سایت شدند نیازی به وارد کردن ایمیل در بخش نظرات ندارند
و باقی دوستان باید ایمیل خود را وارد کنند تا نظرشان ثبت شود.
برای ثبت نام در سایت از این لینک استفاده کنید.